Od 1 września 2026 r. system P1 odrzuca e-skierowania ogólne oraz e-skierowania na rehabilitację leczniczą, w których brakuje wymaganego kodu procedury medycznej ICD-9. Zmiana wynika z przełączenia reguły walidacyjnej REG.WER.21502 z trybu ostrzeżenia na tryb zwracania błędu. Obowiązek zamieszczania kodu implikują przepisy dotyczące dokumentacji medycznej, stosowane od 1 lipca 2026 r. Jednocześnie Ministerstwo Zdrowia wyjaśniło, że brak kodu w skierowaniu już wystawionym nie powinien sam w sobie prowadzić do odmowy udzielenia świadczenia ani zobowiązywać pacjenta do uzyskania nowego dokumentu.
Podstawa prawna obowiązku wskazywania kodu ICD-9
Podstawę prawną stanowi rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 kwietnia 2020 r. w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania, w brzmieniu uwzględniającym zmiany wprowadzone rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 19 grudnia 2025 r. (Dz. U. z 2025 r. poz. 1853).
Zgodnie z § 9 ust. 2 pkt 3 skierowanie powinno zawierać oznaczenie rodzaju badania, konsultacji lub leczenia, na które kierowany jest pacjent, zgodnie z obowiązującą Międzynarodową Klasyfikacją Procedur Medycznych (ICD-9).
Odrębnym elementem skierowania jest rozpoznanie kliniczne dotyczące problemu zdrowotnego stanowiącego przyczynę wystawienia skierowania oraz rozpoznania współistniejące, z zastosowaniem obowiązującej Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych (ICD-10). Obowiązek ten określa § 9 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia.
Zakres wymaganych informacji obejmuje zatem dwa odmienne elementy:
- ICD-9 – kod procedury określający rodzaj badania, konsultacji lub leczenia, na które kierowany jest pacjent;
- ICD-10 – kod rozpoznania klinicznego uzasadniającego wystawienie skierowania, z uwzględnieniem rozpoznań współistniejących.
Od kiedy obowiązują nowe wymagania?
Rozporządzenie z dnia 19 grudnia 2025 r. weszło w życie z dniem 1 stycznia 2026 r. Przewidziano jednak okres przejściowy, w którym skierowania mogły być wystawiane na ówczesnych zasadach. Zgodnie z przepisem przejściowym okres ten zakończył się 30 czerwca 2026 r. Od 1 lipca 2026 r. skierowania powinny zatem spełniać nowe wymagania dotyczące obowiązku kodowania procedury medycznej oraz rozpoznania klinicznego.
Ministerstwo Zdrowia w komunikacie z dnia 7 października 2026 r. potwierdziło również, że skierowania prawidłowo wystawione do 30 czerwca 2026 r. zachowują ważność i nie wymagają uzupełnienia wyłącznie z powodu nowych wymagań.
Reguła REG.WER.21502 – od ostrzeżenia do błędu
Centrum e-Zdrowia wdrożyło regułę walidacyjną REG.WER.21502 w celu sprawdzania, czy w e-skierowaniu ogólnym oraz e-skierowaniu na rehabilitację podano wymagany kod procedury ICD-9.
Początkowo reguła działała w trybie ostrzeżenia. Pozwalało to świadczeniodawcom i dostawcom oprogramowania dostosować systemy informatyczne oraz procedury wystawiania skierowań. Od 1 września 2026 r. reguła działa w trybie zwracania błędu. Zgodnie z komunikatem Centrum e-Zdrowia brak wymaganego kodu powoduje odrzucenie dokumentu.
Tym samym, w przypadku skierowań objętych omawianą weryfikacją nie wystarczy prawidłowy opis rozpoznania klinicznego. Kod procedury medycznej musi zostać uzupełniony już na etapie wystawiania e-skierowania, aby dokument mógł przejść walidację systemu P1.
Należy przy tym odróżnić wymóg prawny dotyczący treści skierowania od sposobu jego technicznej weryfikacji. Obowiązek zamieszczenia kodu wynika z rozporządzenia, natomiast odrzucenie dokumentu z powodu braku kodu jest skutkiem działania reguły walidacyjnej w systemie teleinformatycznym.
Brak kodu w wystawionym skierowaniu a realizacja świadczenia
W komunikacie z 7 października 2026 r. Ministerstwo Zdrowia wyjaśniło, że w odniesieniu do skierowań wystawionych od 1 lipca 2026 r. brak kodu ICD-9 nie powinien stanowić wyłącznej przesłanki odmowy realizacji skierowania ani powodować konieczności uzyskania przez pacjenta nowego skierowania wyłącznie w celu uzupełnienia tego kodu.
Resort wskazał również, że ocena możliwości realizacji skierowania powinna uwzględniać całokształt zawartych w nim informacji, cel wystawienia dokumentu oraz obowiązujące przepisy prawa. Sam kod ICD-9 nie służy ocenie zasadności udzielenia świadczenia.
Ministerstwo potwierdziło ponadto, że wskazanie lub brak wskazania kodu ICD-9 nie wpływa na sposób rozliczenia udzielonego świadczenia.
Wyjaśnienia te dotyczą postępowania z już wystawionymi skierowaniami. Nie znoszą obowiązku prawidłowego wypełniania nowych dokumentów ani nie zmieniają działania reguły REG.WER.21502 podczas wystawiania e-skierowania w systemie P1.
Jak powinien przygotować się świadczeniodawca?
Podmioty lecznicze wystawiające e-skierowania ogólne i skierowania na rehabilitację powinny zweryfikować zarówno konfigurację systemów informatycznych, jak i wewnętrzne procedury dokumentowania świadczeń.
W szczególności należy:
- sprawdzić, czy wykorzystywany system umożliwia wybór i przekazanie właściwego kodu procedury ICD-9 podczas wystawiania e-skierowania;
- zweryfikować, czy kod procedury ICD-9 jest uzupełniany przed wysłaniem e-skierowania do systemu P1;
- poinformować osoby uprawnione do wystawiania skierowań o obowiązku odrębnego wskazywania procedury ICD-9 i rozpoznania ICD-10 w dokumencie;
- ustalić sposób postępowania w przypadku skierowania odrzuconego przez system P1
z powodu braku wymaganego elementu; - przekazać personelowi odpowiedzialnemu za rejestrację i realizację świadczeń informację o stanowisku Ministerstwa Zdrowia dotyczącym już wystawionych skierowań, które nie zawierają kodu procedury ICD-9.
W przypadku odrzucenia nowego e-skierowania należy usunąć przyczynę błędu i zapewnić prawidłowe wystawienie dokumentu. W odniesieniu do skierowania już wystawionego nie należy natomiast automatycznie utożsamiać braku kodu z brakiem możliwości realizacji świadczenia. Postępowanie powinno uwzględniać treść dokumentu, okoliczności sprawy i wyjaśnienia Ministerstwa Zdrowia.
Podsumowanie
Od 1 lipca 2026 r. kod procedury ICD-9 jest wymaganym elementem skierowania, a od 1 września 2026 r. jego brak w e-skierowaniu ogólnym lub na rehabilitację powoduje odrzucenie dokumentu przez system P1. Świadczeniodawcy powinni więc zapewnić prawidłowe kodowanie już na etapie wystawiania skierowania. Jednocześnie komunikat Ministerstwa Zdrowia z 7 października 2026 r. wyklucza traktowanie samego braku kodu jako automatycznej podstawy odmowy realizacji skierowania lub żądania od pacjenta nowego dokumentu wyłącznie w celu uzupełnienia tej informacji.
Podstawa prawna i źródła
- Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 kwietnia 2020 r. w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania – tekst jednolity ogłoszony obwieszczeniem Ministra Zdrowia z dnia 4 września 2026 r., Dz. U. z 2026 r. poz. 1391, w szczególności § 9 ust. 2 pkt 3 i 4 oraz przepisy dotyczące oznaczenia podmiotu i osoby kierującej. Dziennik Ustaw – Dz. U. z 2026 r. poz. 1391.
- Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 19 grudnia 2025 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania, Dz. U. z 2025 r. poz. 1853. Dziennik Ustaw – Dz. U. z 2025 r. poz. 1853.
- Centrum e-Zdrowia, „Reguła REG.WER.21502 w e-skierowaniach. Od 1 września błędy zamiast ostrzeżeń”. Komunikat Centrum e-Zdrowia.
- Ministerstwo Zdrowia, Departament e-Zdrowia, „Komunikat w sprawie obowiązku wskazywania kodu procedury ICD-9 w skierowaniach ogólnych oraz skierowaniach na rehabilitację”, 7 października 2026 r. Komunikat Ministerstwa Zdrowia.