Krajowa Sieć Kardiologiczna – kompleksowy i skoordynowany model opieki nad pacjentem
Szanowni Państwo,
uprzejmie informujemy, że w dniu 17 czerwca 2025 r. ogłoszono ustawę z dnia 4 czerwca 2025 r. o Krajowej Sieci Kardiologicznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 779), której celem jest usprawnienie organizacji systemu udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie chorób układu krążenia. Dzięki lepszej organizacji systemu i ujednoliceniu standardów diagnostyki i terapii, opieka nad chorymi będzie szybsza, skuteczniejsza i bardziej skoordynowana. Reformę wspierają pilotażowe działania z lat 2021–2024, które potwierdziły zasadność nowych rozwiązań.
Struktura KSK i poziomy zabezpieczenia
Nowa struktura oparta będzie na trójstopniowym modelu ośrodków kardiologicznych:
- OK I (pierwszy poziom) – zapewnia podstawową diagnostykę kardiologiczną;
- OK II (drugi poziom) – oferuje kompleksową diagnostykę, leczenie (w tym interwencje kardiologiczne, leczenie ostrych zespołów wieńcowych), rehabilitację oraz koordynację opieki;
- OK III (trzeci poziom) – realizuje najbardziej zaawansowane procedury medyczne, m.in. kardiochirurgię, oraz odpowiada za koordynację całej ścieżki leczenia.
Ośrodki z II i III poziomu zabezpieczenia opieki kardiologicznej zobowiązane będą do wyznaczenia koordynatora opieki kardiologicznej oraz zapewnienia ciągłości opieki kardiologicznej. OK II i III mają także możliwość uzyskania statusu Centrum Doskonałości Kardiologicznej (CDK), specjalizując się w leczeniu bardzo trudnych i skomplikowanych chorób układu krążenia.
Ponadto placówki, które nie zostaną zakwalifikowane do KSK, ale udzielają świadczenia z zakresu leczenia chorób układu krążenia będą wspierać ośrodki z sieci przy leczeniu pacjentów jako tzw. ośrodki współpracujące.
Standardy, kwalifikacja i kontrola jakości
Kwalifikacja do poziomów zabezpieczenia opiera się na obiektywnych kryteriach, obejmujących m.in. liczbę i kwalifikacje personelu, zaplecze diagnostyczno-terapeutyczne i organizację udzielania świadczeń.
W związku z tym powstał projekt rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie szczegółowych kryteriów kwalifikacji do Krajowej Sieci Kardiologicznej. Projekt rozporządzenia realizuje zapis ustawy, który zobowiązuje ministra właściwego do spraw zdrowia do określenia – w drodze aktu wykonawczego – szczegółowych kryteriów warunkujących przynależność danego podmiotu leczniczego (w zakresie zakładu leczniczego, przez który prowadzona jest działalność lecznicza) do jednego z trzech poziomów zabezpieczenia opieki kardiologicznej w KSK. Kryteria te wynikają z art. 16 ust. 1 ustawy i mają zapewnić, że każdy poziom będzie spełniał określone standardy organizacyjne, kadrowe i techniczne.
Pierwsza kwalifikacja odbędzie się jeszcze w tym roku. Podmioty lecznicze będą zakwalifikowane na różne poziomy opieki kardiologicznej – w zależności od świadczeń, jakich udzielają. Ustawa przewiduje 36-miesięczny okres przejściowy na dostosowanie się do nowych wymogów. O tym, które placówki znajdą się w KSK, zdecyduje prezes NFZ, mając na uwadze wymagania określone w rozporządzeniu do ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej.
Monitorowaniem jakości opieki kardiologicznej zajmie się Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ), przy współpracy z Narodowym Instytutem Kardiologii im. Stefana kard. Wyszyńskiego (pełniącym funkcję głównego ośrodka koordynującego). Wsparciem doradczo-opiniodawczym dla ministra zdrowia i Prezesa NFZ będzie nowo powołana Krajowa Rada Kardiologiczna.
Jakość opieki pod stałym nadzorem – motywacja do lepszych wyników
Efektywność działania Krajowej Sieci Kardiologicznej będzie mierzona za pomocą jasno określonych wskaźników jakości. Uwzględnią one m.in. skuteczność leczenia, długość hospitalizacji, zgodność terapii z przyjętymi standardami oraz poziom współpracy pomiędzy lekarzami i placówkami. Takie podejście pozwoli na rzetelną ocenę funkcjonowania całego systemu – z perspektywy pacjenta i płatnika.
Każdy ośrodek w sieci będzie zobowiązany do opracowywania corocznych raportów, które posłużą Narodowemu Funduszowi Zdrowia do oceny jakości świadczeń. Szpitale, które nie osiągną minimalnych progów jakości, zostaną objęte obowiązkiem wdrożenia planu naprawczego. Jeśli mimo to nie nastąpi poprawa, mogą zostać wykluczone z sieci.
Z kolei placówki, które wyróżnią się wysoką jakością opieki, zostaną docenione – nie tylko prestiżem, ale również dodatkowymi środkami finansowymi z NFZ. Taki system zachęt sprzyja podnoszeniu standardów leczenia i zapewnia pacjentom realne korzyści w postaci bezpiecznej i skutecznej terapii.
Rola Elektronicznej Karty Opieki Kardiologicznej (e‑KOK)
Centralnym narzędziem informatycznym będzie Elektroniczna Karta Opieki Kardiologicznej (e‑KOK). to nowoczesne, cyfrowe narzędzie, które zrewolucjonizuje sposób dokumentowania i koordynowania leczenia chorób układu krążenia. Dzięki niej możliwe będzie kompleksowe gromadzenie i analizowanie danych medycznych, a także bieżące monitorowanie jakości świadczonej opieki.
Od 1 stycznia 2028 r. jej stosowanie stanie się obowiązkowe we wszystkich placówkach KSK. Umożliwi to m.in. zastąpienie papierowych skierowań i płynny przepływ informacji między świadczeniodawcami – co znacznie poprawi bezpieczeństwo oraz jakość opieki.
Finansowanie – jakość opieki ma znaczenie
W Krajowej Sieci Kardiologicznej finansowanie będzie ściśle powiązane z jakością leczenia. Placówki, które zapewnią pacjentom wysoką jakość opieki, będą mogły liczyć na wyższe środki z NFZ. To realna zachęta dla szpitali i poradni, by nie tylko leczyć, ale robić to skutecznie, zgodnie z najlepszymi standardami i w sposób skoordynowany.
Regularna ocena efektów leczenia oraz przejrzyste zasady organizacji opieki kardiologicznej pozwolą lepiej wykorzystać dostępne środki. Mniejsze ryzyko powikłań i hospitalizacji, krótszy czas leczenia oraz unikanie powtarzających się procedur to konkretne oszczędności, które można przeznaczyć na pomoc kolejnym pacjentom.
W KSK dobre leczenie to nie tylko zdrowy pacjent, ale też lepiej działający system.
Krajowa Sieć Kardiologiczna to krok w stronę nowoczesnej, lepiej zorganizowanej i bardziej efektywnej opieki nad pacjentami z chorobami układu krążenia. Jasne zasady kwalifikacji, nacisk na jakość leczenia oraz wykorzystanie narzędzi cyfrowych, takich jak e-KOK, pozwolą zapewnić wyższy poziom bezpieczeństwa i skuteczności terapii.
W załączeniu przekazujemy Państwu ustawę z dnia 4 czerwca 2025 r. o Krajowej Sieci Kardiologicznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 779) oraz projekt rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie szczegółowych kryteriów kwalifikacji do Krajowej Sieci Kardiologicznej.
Ustawa z dnia 4 czerwca 2025 r. o Krajowej Sieci Kardiologicznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 779)